Outyds: 'n Gratis Kort Storie

 



Outyds: 'n Gratis Kort Storie





Gefrustreed vir beide haarself en die wêreld, het Hannah haar foon oor die bed gegooi. Dit het skadeloos op die duvet gebons, maar op daardie oomblik sou Hannah nie omgegee het as dit op die vloer geval en gekraak het nie. Die wêreld het al hoe meer mal en onderstebo geword. En waar was God, as Hy bestaan het? Dit was sekerlik God se werk om die groot gemors wat die normale bestaan bedreig het, uit te sorteer.



***



Hannah was in haar middel-twintigs. Dit het gelyk of sy van geboorte af 'n ou siel was. Sy het die bottel en fopspeen geweier, en later het sy boeke onverskrokke verdedig wanneer daar ook films daarvan gemaak is. Sy het pap bo graankos vir ontbyt verkies, en sy het 'n voorliefde vir tweedehandse winkels gehad. Hannah se gunstelingboek was Tolkien se "The Hobbit", en sy sou verheug gewees het om haar eie hobbit-gat te hê.

Daardie hoop het egter steeds 'n vae droom gebly, aangesien sy, gedwing deur 'n mal ekonomie, die woonstelletjie op haar ouers se eiendom gehuur het sedert sy kollege verlaat het.

Hannah het haar neutbruin poniestert oor haar skouer gegooi en diep gesug. Sy het na die swart skerm van haar foon gestaar asof sy gehoop het om 'n antwoord in die weerkaatsing daarvan te vind. Soos die stilte verdiep het, het 'n idee in haar gedagtes geblom. Terwyl sy daaroor nagedink het, het haar asemhaling gekalmeer en haar voorkop gladder geword. Natuurlik! Hoekom het ek nie voorheen daaraan gedink nie! Al wat ek nodig het, is selfbeheersing. Vrede en rustigheid; hier kom ek!



***



Trots op haarself het Hannah gekyk vir boodskappe op haar nuwe dom foon. Binne 'n paar dae het sy alle sosiale media uitgevee, haar slimfoon verruil vir die klein een wat sy nou vashou, en haar pa se ou kamera geleen. Hy het haar ook sy ou DVD-speler aangebied, saam met 'n stapel ou familiegunstelinge, en Hannah was meer as tevrede. 

"Stel jou ek is die meer moderne een!" het haar pa geglimlag terwyl hy die nuutste foon opgehou het. "Ek is bly dit is so maklik om deesdae my gunsteling liedjies en flieks te vind. Ek sou nie teruggaan as jy my betaal het nie."

Hannah se ma het vanuit die kombuis 'n geboë wenkbrou vir Hannah gelig. "Ek sou nie dink dit sal lank hou nie. En wat van werk en bankwese? Hoe gaan jy regkom?"

"Moenie bekommerd wees nie. Ek het steeds my skootrekenaar. So ek kan e-posse nagaan en rekeninge betaal. Maar streng gesproke by die kantoor." Hannah se stem was vol selfvertroue terwyl sy aan genotvolle, outydse aande by die huis gedink het. "Ek sal heeltemal oukei wees."



***



En sy was. Sy het haar nuwe stil boekwurm-bestaan gekoester. Boonop het haar ywer na haar klerekas en dekor gestrek, aangesien Hannah joga-broeke vir lang rompe en rokke verruil het, en haar moderne duvet vir 'n tweedehandse kwilt. Stapels boeke het nou haar koffietafel versier, en sy het begin kyk na 'n ou reeks uit haar kinderjare. Haar eksperiment het redelik goed uitgedraai. Daar was net een ding wat haar meer gepla het as wat sy wou erken. Die stilte. Sy kon haarself nie meer aflei met 'n bietjie gedagtelose blaai wanneer moeilike vrae deur haar gedagtes maal nie. Sy het nie in ag geneem dat vrae en gedagtes jou kon teister terwyl jy lees nie; of nog erger, terwyl jy sonder 'n foon in die bed lê. Van vooraf het Hannah die vaste besluit geneem om haar skootrekenaar by die werk te los wanneer sy haar dag klaargemaak het, selfs al het dit beteken dat sy 'n paar minute later moes bly om e-posse na te gaan. Daardie keuse het haar regtig gehelp in haar soeke na analoog, maar dit het beteken dat sy geen manier gehad het om te kul nie.

Maar Hanna was nie 'n tou opgooier nie. Sy het besluit dat sy net dapper moes wees en uiteindelik antwoorde moes soek op die vrae wat sy so lank opsy geskuif het: skrikwekkende vrae oor die dood en die betekenis van die lewe. Diepgaande vrae oor God. Oor Jesus.



***



Die Bybel was nie op die koffietafel nie. In plaas daarvan was dit agter in haar klerekas gebêre. Hannah het dit met haar hand afgestof en toe op die die bank gaan sit. Sy het dit oopgemaak, wetende dat sy die ware vrede waarna sy gesmag het binne die dun bladsye sou vind.





***

Dankie vir die saamlees🩷💜🙏

***

Hier is my getuienis: Skakel:

***

Storie kopiereg: Alison Lawrence

Opmerkings

Gewilde plasings